Spaniel Bretoński – mały wyżeł o wielkiej pasji myśliwskiej

Spaniel Bretoński, znany również jako Épagneul Breton, pochodzi z serca Bretanii we Francji i od lat jest wykorzystywany jako pies myśliwski. To rasa użytkowa, której prawdziwą pasją jest polowanie, ale przy odpowiedniej socjalizacji i codziennej dawce ruchu może być również wspaniałym psem rodzinnym.

Pochodzenie rasy

Spaniel Bretoński wywodzi się z Bretanii, regionu w północno-zachodniej Francji. Historia jego powstania nie jest do końca jasna, ale przypuszcza się, że rasa powstała z krzyżówki suczki setera angielskiego z legawcem bretońskim. W 1907 roku powstał Klub Spaniela Bretońskiego z Naturalnie Krótkim Ogonem, który ustandaryzował rasę, w tym cechę wrodzonego braku ogona (Anuria).

Dzięki swojej wrażliwości, wytrzymałości i doskonałemu węchowi, spaniel bretoński jest niestrudzonym towarzyszem myśliwych, radzącym sobie w wodzie i trudnym terenie.

Charakter Spaniela Bretońskiego

Spaniele bretońskie to inteligentne, energiczne psy, które silnie przywiązują się do swoich właścicieli. Są wrażliwe, uczuciowe i przyjazne. Uwielbiają okazywać miłość i potrzebują bliskiego kontaktu z przewodnikiem.

To psy perfekcjonistyczne – zawsze chcą dać z siebie wszystko, a porażki znoszą kiepsko. W kontaktach z obcymi zachowują powściągliwość, reagując jedynie w razie zagrożenia. Ich energiczny charakter sprawia, że wymagają codziennej aktywności fizycznej i umysłowej.

Wychowanie i socjalizacja

Spaniel Bretoński najlepiej sprawdza się w rękach opiekunów zapewniających odpowiednią aktywność. Jako psy użytkowe, są najszczęśliwsze podczas polowania, ale gdy polowanie nie wchodzi w grę, można zapewnić im inne zajęcia:

• trening z dummy

• mantrailing (tropienie osób)

• praca na śladzie

• szkolenie na psa ratowniczego

Codzienna dawka ruchu powinna wynosić co najmniej 2 godziny. Zbyt duży nacisk ze strony właściciela może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego – spaniel bretoński wymaga wrażliwego podejścia.

Pielęgnacja Spaniela Bretońskiego

Sierść spaniela bretońskiego jest średniej długości, cienka, gładka lub lekko falista. Zaleca się:

• szczotkowanie po spacerze lub polowaniu, aby usunąć rzepy i zabrudzenia

• regularne kontrolowanie uszu pod kątem stanów zapalnych i ciał obcych

Przyzwyczajenie szczeniaka do pielęgnacji ułatwia późniejszą codzienną opiekę.

Cechy fizyczne Spaniela Bretońskiego

• Rozmiar: psy 48–51 cm, suki 47–49 cm

• Waga: 13,6–18,2 kg

• Budowa ciała: silna, harmonijna, krzepka, niemal kwadratowa; najczęściej krótki ogon lub jego brak

• Oczy: owalne, lekko skośne, ciemne

• Uszy: wysoko osadzone, szerokie, krótkie

• Sierść i umaszczenie: średniej długości, cienka, gładka lub lekko falista; kolory: biało-pomarańczowa, biało-czarna, biało-brązowa, w białe plamki

Cechy charakterystyczne i potrzeby

Spaniel Bretoński to:

• inteligentny, energiczny i posłuszny pies

• wymagający aktywności fizycznej i umysłowej

• najlepiej czuje się podczas polowania lub innych zajęć odpowiadających jego potrzebom gatunkowym

Jest idealnym towarzyszem myśliwych, sportowców kynologicznych i osób prowadzących aktywny tryb życia.

Zdrowie

Spaniel Bretoński jest stosunkowo wytrzymałą rasą, ale w niektórych francuskich hodowlach wykryto:

• cystynurię (powstawanie kamieni cystynowych w pęcherzu)

• dysplazję stawów biodrowych (HD)

• zwichnięcie rzepki (wada stawu kolanowego)

Zakup szczeniaka powinien odbywać się u renomowanego hodowcy, który dba o dokumentację zdrowotną.

Podsumowanie

Rasa: Épagneul Breton (Spaniel Bretoński)
Pochodzenie: Bretania, Francja
Klasyfikacja: Wyżły
Charakter: przywiązany, posłuszny, wrażliwy, przyjazny
Wielkość: średnia
Waga: 13,6–18,2 kg
Cechy szczególne: inteligentny, aktywny, idealny do polowań i innych zajęć odpowiadających jego potrzebom gatunkowym

Spaniel Bretoński to pełen energii, inteligentny i lojalny pies, który najlepiej odnajduje się w aktywnym domu i przy codziennej dawce ruchu.